Varenna’da feribot beklerken göl bir anda sessizleşti. Karşı kıyıdaki dağlar katman katman belirdi.
Como’dan kuzeye giden sabah treni neredeyse boştu. Varenna’ya vardığımda kasaba henüz uyanıyordu; kıyı yolunda sadece bir fırın açıktı. Sıcak bir focaccia alıp iskeleye oturdum ve feribotun saatini unuttum.
Akşamüstü ışık değişince göl rengini de değiştirdi. Önce griydi, sonra pembeye döndü, en sonunda dağlarla aynı maviye büründü. Tek bir tekne suyun üstünde ince bir iz bırakıp uzaklaştı.
Bellagio’ya geçmeyi planlıyordum, geçmedim. Bazen bir yerde kalmak, bir sonrakine yetişmekten daha güzel oluyor.
Kapak fotoğrafı: Wikimedia Commons, CC0 (yer tutucu).