Haritada görünmeyen bir sapak, bir saat sonra günün en güzel fotoğrafına dönüştü.
Kotor’dan Budva’ya giden yolda navigasyonu kapattım ve ilk toprak yola saptım. Yol daraldıkça zeytin ağaçları sıklaştı, sonunda denizin kendisi karşıma çıktı.
Koyda iki balıkçı teknesi ve bir köpekten başka kimse yoktu. Öğle yemeğini taşların üstünde yedik, akşamüstü dönerken yolu bir daha bulamayacağımı düşündüm. Belki de iyisi budur.